Henryk Glicenstein
Malarz, rzeźbiarz
- Urodzony
- 24 maja 1870, Turek
- Zmarł
- 30 grudnia 1942, Nowy Jork
- Zawody
- malarz, rzeźbiarz
Henryk Glicenstein, znany także jako Henoch, Enoch i Enrico, urodził się 24 maja 1870 roku w Turku, a zmarł 30 grudnia 1942 roku w Nowym Jorku. Był rzeźbiarzem, malarzem i grafikiem żydowskiego pochodzenia. Jego ojciec był nauczycielem w szkole żydowskiej i zajmował się kamieniarstwem nagrobkowym. Od 1887 roku Glicenstein mieszkał w Łodzi, gdzie uczestniczył w życiu artystycznym i pobierał nauki u rzeźbiarza Ludomira Wąsowskiego. W latach 1889-1895 studiował w Akademii w Monachium, a następnie przebywał w Rzymie.
W 1910 roku przyjechał do Warszawy, by objąć stanowisko kierownika katedry rzeźby w Szkole Sztuk Pięknych. Przed I wojną światową mieszkał w Berlinie, a w czasie wojny w Warszawie. W 1918 roku wyjechał do Rzymu i przyjął obywatelstwo włoskie. Od 1928 roku mieszkał na stałe w Nowym Jorku. Wystawiał prace między innymi w Berlinie, Monachium, Rzymie i Paryżu; w 1900 roku otrzymał srebrny medal na Wystawie Powszechnej, a w latach 1907-1926 pięciokrotnie prezentował prace na Biennale w Wenecji. Większość jego dzieł znajduje się w muzeum jego imienia w Safed. W 2001 roku został honorowym obywatelem Turku.
Na podstawie artykułu „Henryk Glicenstein” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.