Ernest Wilhelm Bursche

Ernest Wilhelm Bursche (ur. 9 maja 1831 w Turku, zm. 6 kwietnia 1904 w Zgierzu) był pastorem wyznania ewangelicko-augsburskiego i proboszczem parafii w Zgierzu. Był synem tkacza Joachima Gotthelfa Burschego, pochodzącego z Saksonii. Uczył się w szkole w miejscowości Niska, a w 1854 roku rozpoczął studia teologii ewangelickiej na uniwersytecie w Dorpacie, które ukończył w 1858 roku. 15 sierpnia tego roku został ordynowany na pastora.

Po ordynacji pracował jako wikariusz w Lipnie, Kaliszu i w gminie św. Trójcy w Łodzi. W 1865 roku został administratorem, a rok później proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej w Zgierzu; funkcję tę pełnił do śmierci. Od 1897 roku był także superintendentem diecezji płockiej. Był dwukrotnie żonaty, z Matyldą Müller i Matyldą Harmel. Miał dziewięciu synów i trzy córki. Najstarszym synem był Juliusz Bursche, późniejszy generalny superintendent i biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Na podstawie artykułu „Ernest Wilhelm Bursche” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.